Het is even stil. Langzaam laat Carlisle zijn tong over z'n onderlip glijden. Afwezig kijkt hij naar de grond. Ik durf geen adem te halen en naast me stokt ook Bella's adem in haar keel. Gespannen kijken we naar Carlisle. Het duurt even voor hij weer beweegt, maar dan zucht hij.
"I probably should've seen it coming," mompelt hij, om vervolgens langzaam zijn hoofd te schudden. Bella werpt mij een zenuwachtige blik toe. "I just don't know why I was so blind?"
Ik schraap mijn keel even.
"Our relationship is not.. it's not common, Carlisle, you couldn't have seen it coming," probeer ik hem gerust te stellen.
Hij schudt zijn hoofd. Wanneer Carlisle op kijkt, lijkt hij een paar honderd jaar ouder. Ik heb met hem te doen.
"It's indeed not common..." mompelt hij. Door de zenuwen begin ik te grinniken. Alles behalve gewoon, inderdaad. Een relatie tussen twee biseksuele vrouwen komt in de gewone, menselijke wereld al vrij weinig voor. Laat staan dat één van hen een vampier is. Dit is misschien wel de eerste keer in de geschiedenis dat dit gebeurd..
Ach, voor alles moet een eerste keer zijn, toch?
Carlisle zucht en laat z'n hoofd even in z'n handen zakken.
"Tell me, Alice," begint hij dan. "-were all those decades with Jasper a lie?"
Ik schud mijn hoofd en bijt op mijn lip.
"I don't know, Carlisle. I always thought that what we have.. what we had, I should say.. was real love. I thought it was real. But, it turned out not to be true love. At least, not for me... Does that make me a bad person for realising that, Carlisle?" vraag ik.
Dat is misschien wel het grootste probleem waar ik tegen aan loop. Jaren en jaren lang heb ik met Jasper geleefd. Met hem gezoend, het bed gedeeld, bij hem uit gehuild en al mijn gelukkigste momenten met hem gedeeld. We deden alles samen. Ik hielp hem door de vegetarische levensstijl heen en hij mij door de nacht. Ik dacht werkelijk dat wat we hadden ware liefde was. Zoals Rosalie en Emmett en Carlisle en Esmé. Echte liefde, een paar, twee maatjes. Maar in mijn menselijke leven ben ik nog nooit verliefd geweest.. Ik heb altijd in een inrichting gezeten, ik kon nooit echt sociale contacten leggen. Een vriendschap zat er al niet aan, dus laat staan een romantische relatie. Toen ik Jasper ontmoette dacht ik dat ik voor het eerst verliefd was. Ik voelde zo'n sterke aantrekking tot hem. Maar ik weet het niet.. Kan die aantrekking opeens verdwijnen? Maakt het me een slecht persoon als ik me realiseer dat ik me niet meer zo voel als vroeger? Maakt het me een slecht persoon als ik Bella liever om me heen wil hebben dan Jasper?
Gespannen wacht ik Carlisle's antwoord af. Het duurt weer even, maar dan schud hij zijn hoofd.
"We can't choose our mates, Alice," zegt hij. "Although I have troubles with understanding what has happened. Two vampires who feel so strong for eachother are mates. It has never happened that two vampires thought they were eachother's mates and turned out not to be. It means that that strong bond can be platonic as well, but I'm not sure. It could easily be. It could be that every platonic attraction nowaday vampires have are enforced to become romantic because they believe that an attraction as big as that has to be romantic, and not platonic. I've never thought about it.."
"So it's possible?" vraag ik nieuwsgierig. Carlisle krabbelt aan de achterkant van z'n hoofd en haalt z'n schouders op.
"I've never heard any stories about it. But I could do some research, of course," zegt hij. "But that's off topic, let's get back. How long have you been dating?"
Bella en ik kijken elkaar even aan. Ik knik naar haar en ze neemt een grote hap lucht.
"Since the moment we came back in Forks... But we already had a thing going on before," antwoordt ze. Ik knik ter bevestiging. Carlisle knikt eveneens.
"You realise that we can't keep this a secret for long, right? I'm surprised Edward hasn't found out yet," zegt hij. "It's only a matter of time before-"
"Yes, we know," onderbreek ik hem. "But we're not ready yet. This is hard, Carlisle. And I don't expect you to understand how hard it is, but I do expect you to show a little understandace and sympathy for what we're going through. We want you to keep this quiet until we're ready. It won't take long, I promise. It's indeed only a matter of time before Edward or Jasper finds out, but until then, we want to keep this quiet. We will continue with how we used to do it. I visit Bella after school time and Edward at night."
Carlise fronst zijn wenkbrauwen.
"And you're okey with all this, Bella?" vraagt hij. Bella knikt gretig.
"Alice said it all. I couldn't have said it better. We need some extra time, Carlisle. Could you buy us some?"
Carlisle slaakt weer een zucht en wrijft even met z'n vingers over z'n ogen. Het blijft weer even stil. Zachtjes bijt ik op m'n lip en wacht op zijn oordeel.
"I don't say I support all of this. I support true love, but you guys have to find out for yourself who you want to be with. But let me give you some advice: you have to tell Edward and Jasper soon and yourself. They'll be furious if they notice themselves or hear it from someone else. You don't have a lot of time anymore. But, I'll buy you as much time as I can."
Een grijns verschijnt er op mijn gezicht. Spontaan geef ik Bella een kus op haar voorhoofd en vlieg de kamer door om Carlisle te omhelzen.
"Thank you thank you thank you!" roep ik uit, half zingend. Carlisle grinnikt.
"I'm serious, Carlisle," grijns ik. "You're the best father I could ever wish for, you know?"
Carlisle glimlacht en knikt. "I know. Don't worry about it."