Makata
Isang taong nilikha rin ng Diyos
Isang taong humihinga, kumakain, humahanga, nagmamahal
Kami ay tao rin, kung tutuusin
Kung tutuusin, kami ay tao rin
Kung iyong titignan nang mabuti, kami rin ay mga taong sagap ng sistema, mga taong pagod na rin sa buhay, mga taong sawa na sa gulo, lagim, kalungkutan, sakit.
Kami rin ay mga taong nais magbago ang lahat pero walang magawa sa sistemang nakapulupot sa amin
Kami ay gumigising ng pagod, natutulog ng pagod, naglalakad ng pagod, nabubuhay ng pagod
Kaya, aking itatanong sayo, bakit?
Bakit mo pilit tapusin ang buhay na ang ibang tao ay dadaanan ang ilang tribulasyon para makamit?
Bakit kakaunting pasakit lang ng buhay ay gusto na agad sumuko?
Bakit sa kalagitnaan ng lagim ka susuko?
Bakit kung kailan masalimuot na ang pait ng buhay ay tsaka ka babalik sa Maykapal na nandyan lang at naghihitay na makasama ka sa presensya niya?
Bakit mo nais mahawakan ang kutsilyo ni inay sa kusina?
Bakit sa tuwing uuwi ng bahay, deretso lang sa kwarto, plakda sa kama?
Bakit ang mga gamot sa bahay ay pinagdidiskitahang lamunin at sa dulo ay ambulansya?
Bakit, matapos ng ilang paghiwa sa balat ay hindi parin umiigi ang sitwasyon na pilit mong tinatakasan?
Bakit, kapatid, bakit sa tingin mo ang pagsuko ang susi sa kasiyahan?
Bakit?
Kasi hindi ka makata
Kami ay tao rin
Napapagod, nalulungkot, sumasaya, humahanga, nagmamahal
Sa paglipas ng panahon, buhay man ay saksakang hirap ang lagusan
Kami ay mabubuhay
Tao rin kami
May hangganan, may pagdurusa, may sakripisyo, may gusto, may ayaw, may emosyon, may takot, may pananampalataya, may pinaniniwalaan, may opinyon, may isip
May buhay
Tao rin kami
Meron din kaming dapat ipaglaban, meron din kaming dapat pabayaan, meron din kaming dapat ibigay sa mga taong mas kailangan
Kami rin ay bumabagsak, sinasampal ng tadhana, pinaglalaruan ng kapalaran, sinusuntok ng buhay
Kami rin ay pilit gumagapang patungo sa pampang na ang pangako ay paraiso
Ang mga makata rin ay lumuluha, tumatangis, humahalakhak, humahagulgol, kinakabahan, natatakot
Dahil tao rin kami
Tao lang din kami
Pero bakit?
Bakit sa tuwing kami ay daranas ng mga pasakit ng buhay ay kaya paring ngumiti?
Bakit sa tuwing dadayo ang kalungkutan ay kaya parin naming sumaya at magbahagi?
Bakit kung kailan masakit ng mabuhay ay tsaka kami lumilipad?
Bakit kung kailan dapat sumuko na ay kami ay tuloy parin sa laban?
Bakit nais naming lumigaya kahit ang tadhana ay salungat?
Bakit sa gitna ng delubyo, sa Maykapal kami aakyat?
Bakit ang buhay namin ay parang paraiso kung sa buhay mo ay ihahalintulad?
Bakit pagdating sa dulo ay kaya naming tiisin ang pait at mga tinamong sugat?
Bakit, kapatid, bakit sa tingin mo ay patuloy kaming lumalaban at nagsisikap?
Kasi makata kami
Kapatid, sa buhay ay hindi mauubos ang pait
Hindi matatapos ang sakit
Hindi mababawi ang pagkakamali
Hindi maiiwasan ang hapdi
Hindi mababawasan ang problema
Hindi mapapagod ang buhay, tadhana at kapalaran sa atin
Wala kang magagawa sa kung anong pilit ibinabato sayo ng buhay
Wala tayong magagawa kundi pumilipit sa kama tuwing gabi, iniisip kung magpapatuloy pa ng isang araw na walang ibang pangyayari kundi puro pagkabigo
Wala tayong ibang pagpipilian kundi ang bumangon sa umaga para mabuhay pa ng isang araw
Unti-unti
Dahan-dahan
Sama-sama tayong makakarating sa huling hantungan
Dahil tao tayo
Dahil tao ka
Hindi dahilan para magmukmok at maghimutok dahil hindi makatarungan ang buhay
Dahil, kapatid, hindi talaga
Ang buhay ay mapait, mahirap
Oo, mahirap mabuhay
Mahirap huminga ng paulit-ulit, paunti-unti
Mahirap maghintay
Mahirap maging tao
Mahirap tumayo, maglakad, mag-isip
Mahirap magtrabaho
Mahirap mag-aral
Mahirap kung pauilit-ulit
Mahirap tuparin ang mga pangarap
Mahirap lumaban kung alam mong talo ka
Mahirap magpakatotoo
Mahirap magmahal
Mahirap masaktan
Mahirap maging tao, kapatid
Pero, rason ba ito para tumigil?
Rason ba ito para sumuko?
Dahilan ba ito para tuluyang isaksak ang kutsilyo sa iyong puso?
Kapatid, dinggin mo ang payo ng isang makata
Oo, makata ako
Tao din ako
Nahihirapan ako, napapagod ako, nagsasawa ako, nagkakamali ako, natatakot ako, nabibigo ako
At ang pinakamasakit sa lahat, nabubuhay ako
Pero, sa gitna ng lahat, bakit ako nandito?
Bakit ako tumutula sa iyo?
Bakit patuloy parin akong nabubuhay?
Bakit, kahit pagod na, nandito pa rin ako?
Kasi makata ako
Alam ko na ang buhay ay mapait at mahirap
Alam ko na hindi ito ang rason para mawalan ng gana
Alam ko na dapat akong lumaban
Alam ko kung paano makita ang ganda sa mga pagdurusa
Alam ko ang pasikot-sikot na daan patungo sa kasiyahan
Alam ko kung paano mangarap
Alam ko kung bakit tayo namomoroblema
Alam ko na natural ang mapagod, masaktan, mabigo
Alam ko kung paano tumayo sa aking mga paa
Alam ko kung bakit ako lumalaban
Alam ko kung paano magsalita
Alam ko kung paano ako maririnig
Alam ko na ang buhay ay maikli at dapat itong tamasahin
Alam kong sa bawat araw na ako ay mabubuhay ay dapat ako ay magpasalamat
Alam ko na kahit sa gitna ng delubyo, mayroon paring pag-asa
Alam ko kung paano mabuhay, kapatid
Ikaw, makata ka ba?
----------------------------------------------
As you can see, this is a spoken poetry manuscript. If you ever want to perform this, just message me and ask for my permission and be sure to message me the link of the video! Don't forget to acknowledge me. :)
-Exequinne